dinsdag, december 01, 2009
WAT IS PUUR
Op zondagavond kijken wij, net als de rest van Nederland, naar "Boer zoekt vrouw" en Anna mag meekijken. Een terugblik leert ons, welke boeren niet mee hebben mogen doen inde collectieve zoektocht. Een van de boeren laat nog even horen waar hij eigenlijk naar op zoek was:
"Een puur Hollandse vrouw".
Niet alleen ik heb vraagtekens naar de precieze betekenis van die woorden, ook Anna wil graag weten wat de man nu eigenlijk wil:
"Mama, wat betekent "puur""?
Dat is een goede vraag. Ik probeer het netjes op te lossen:
Pure chocolade, dat is donkere chocolade. En puur, als je het samen met een ander woord gebruikt, betekent het "alleen".
"Nee, ik bedoel zoals die man het op televisie zei. Hollands, dat is toch gewoon Nederlands? Wat betekent dat dan?"
Tja. Ik doe mijn uiterste best om haar te vertellen dat een bepaald type vrouw de voorkeur van deze boer geniet. (Zeeuws meisje misschien? Of is dat weer te regionaal?) Anna vindt het best:
"O, ik begrijp het. En ik wil een pure man!"
Op zondagavond kijken wij, net als de rest van Nederland, naar "Boer zoekt vrouw" en Anna mag meekijken. Een terugblik leert ons, welke boeren niet mee hebben mogen doen inde collectieve zoektocht. Een van de boeren laat nog even horen waar hij eigenlijk naar op zoek was:
"Een puur Hollandse vrouw".
Niet alleen ik heb vraagtekens naar de precieze betekenis van die woorden, ook Anna wil graag weten wat de man nu eigenlijk wil:
"Mama, wat betekent "puur""?
Dat is een goede vraag. Ik probeer het netjes op te lossen:
Pure chocolade, dat is donkere chocolade. En puur, als je het samen met een ander woord gebruikt, betekent het "alleen".
"Nee, ik bedoel zoals die man het op televisie zei. Hollands, dat is toch gewoon Nederlands? Wat betekent dat dan?"
Tja. Ik doe mijn uiterste best om haar te vertellen dat een bepaald type vrouw de voorkeur van deze boer geniet. (Zeeuws meisje misschien? Of is dat weer te regionaal?) Anna vindt het best:
"O, ik begrijp het. En ik wil een pure man!"
Reageer
donderdag, november 26, 2009
JE KONTJE INLEVEREN
Over het algemeen maak ik dankbaar gebruik van de moderne ontwikkelingen. Zo hebben wij dit jaar lootjes getrokken via een website. Een geweldige uitvindingen, niemand trekt voortaan meer zichzelf, en verre en dichtbije familieleden doen als vanzelf mee.
Er zijn natuurlijk ook dingen waar ik niet zo goed mee om kan gaan, zoals de gewoonte van mijn telefoon om zelf woorden te maken uit de door mij ingetoetste letterkeuze, en dan liefst niet de juiste woorden. Toen ik Victor dan ook sms-te dat zijn vriendin haar lootje nog niet had ingestuurd, zei het apparaat enthousiast:
"Eline moet haar kontje nog inleveren!"
Ik zag het nog net, gelukkig. Het zou toch een merkwaardig kado zijn geweest.
Over het algemeen maak ik dankbaar gebruik van de moderne ontwikkelingen. Zo hebben wij dit jaar lootjes getrokken via een website. Een geweldige uitvindingen, niemand trekt voortaan meer zichzelf, en verre en dichtbije familieleden doen als vanzelf mee.
Er zijn natuurlijk ook dingen waar ik niet zo goed mee om kan gaan, zoals de gewoonte van mijn telefoon om zelf woorden te maken uit de door mij ingetoetste letterkeuze, en dan liefst niet de juiste woorden. Toen ik Victor dan ook sms-te dat zijn vriendin haar lootje nog niet had ingestuurd, zei het apparaat enthousiast:
"Eline moet haar kontje nog inleveren!"
Ik zag het nog net, gelukkig. Het zou toch een merkwaardig kado zijn geweest.
Reageer
woensdag, november 25, 2009
EEN OOIEVAARACHTIG DIER
Wij wonen nu bijna twee jaar in Meerssen, en al die tijd heeft er in onze tuin een paddenpoel gelegen, waar bijna elke dag de reiger neerstrijkt om een ontbijtje te verschalken. Je zou dus denken dat alle gezinsleden die reiger inmiddels goed kennen. Niet Elodie echter, zoals blijkt als ze opgewonden de kamer binnenkomet:
"Mama! Ik zag een groot, ooievaarachtig dier bij de vijver wegvliegen!"
Nu maar hopen dat deze vogel geen kleine baby-achtig wezen heeft achtergelaten.
Wij wonen nu bijna twee jaar in Meerssen, en al die tijd heeft er in onze tuin een paddenpoel gelegen, waar bijna elke dag de reiger neerstrijkt om een ontbijtje te verschalken. Je zou dus denken dat alle gezinsleden die reiger inmiddels goed kennen. Niet Elodie echter, zoals blijkt als ze opgewonden de kamer binnenkomet:
"Mama! Ik zag een groot, ooievaarachtig dier bij de vijver wegvliegen!"
Nu maar hopen dat deze vogel geen kleine baby-achtig wezen heeft achtergelaten.
Labels: Kinderen
Reageer
zaterdag, november 14, 2009
WIE ZOET IS
Alle lieve kindertjes van Nederland weten het:
"Wie zoet is krijgt lekkers".
En dit jaar gaan we het allemaal zelf maken, dan is het nog lekkerder. Check de Sinterklaaspagina maar voor de recepten. Na zoveel hard werk krijgen we natuurlijk geen roe meer van de Sint. Maar wel een zakje zout, strakjes in januari, als we weer ruim boven ons streeftgewicht zijn.
Alle lieve kindertjes van Nederland weten het:
"Wie zoet is krijgt lekkers".
En dit jaar gaan we het allemaal zelf maken, dan is het nog lekkerder. Check de Sinterklaaspagina maar voor de recepten. Na zoveel hard werk krijgen we natuurlijk geen roe meer van de Sint. Maar wel een zakje zout, strakjes in januari, als we weer ruim boven ons streeftgewicht zijn.
Labels: Recepten
Reageer
donderdag, november 05, 2009
GEEN PECHVOGEL
De communicatie tussen moeder en kindertjes verloopt vandaag de dag soms via SMS. Uit diezelfde communicatie blijkt dan ook direct, dat kindertjes graag en veel SMSen:
"Mama, mijn beltegoed is bijna op."
Daar heeft mama wel een antwoord op, kort en bondig:
"Je bent een pechvogel."
Waarop de telefoon terugschrijft:
"Nee hoor, ik ben geen pechvogel, want ik heb een lieve moeder."
Je kunt het niet vroeg genoeg leren, dat van die vliegen, die stroop en die azijn.
Reageer
De communicatie tussen moeder en kindertjes verloopt vandaag de dag soms via SMS. Uit diezelfde communicatie blijkt dan ook direct, dat kindertjes graag en veel SMSen:
"Mama, mijn beltegoed is bijna op."
Daar heeft mama wel een antwoord op, kort en bondig:
"Je bent een pechvogel."
Waarop de telefoon terugschrijft:
"Nee hoor, ik ben geen pechvogel, want ik heb een lieve moeder."
Je kunt het niet vroeg genoeg leren, dat van die vliegen, die stroop en die azijn.
Reageer
woensdag, oktober 21, 2009
ER ZITTEN VOETEN AAN
Wandelen met Anna vereist speciale begeleiding. Ze kan goed lopen, 12 kilometer is geen zeldzaamheid, maar heeft ruime aanmoediging nodig. Na 20 minuten begint het gewoonlijk:
"Zijn we er bijna? Ik ben moe!"
"Nee, Anna, we zijn nog maar net op weg."
Een kwartier later doet zich het tweede zeurmoment voor. Met behulp van beloofde horecabezoeken en ijsjes drijven we haar voort. Na anderhalf uur is het gedaan en gaat ze er bij zitten.
"Ik kan niet verder lopen. Mijn benen zijn te zwaar."
"Je benen zijn te zwaar? Hoe komt dat dan?"
"Nou, omdat er voeten aan zitten, natuurlijk!
Wandelen met Anna vereist speciale begeleiding. Ze kan goed lopen, 12 kilometer is geen zeldzaamheid, maar heeft ruime aanmoediging nodig. Na 20 minuten begint het gewoonlijk:
"Zijn we er bijna? Ik ben moe!"
"Nee, Anna, we zijn nog maar net op weg."
Een kwartier later doet zich het tweede zeurmoment voor. Met behulp van beloofde horecabezoeken en ijsjes drijven we haar voort. Na anderhalf uur is het gedaan en gaat ze er bij zitten.
"Ik kan niet verder lopen. Mijn benen zijn te zwaar."
"Je benen zijn te zwaar? Hoe komt dat dan?"
"Nou, omdat er voeten aan zitten, natuurlijk!
Reageer
woensdag, september 30, 2009
DE RELATIE TUSSEN GEOGRAFIE, KOKEN EN TERE PUBERZIELEN
Mijn kinderen hebben geen indrukwekkende kennis van geografie. Dat Anna denkt dat Texel een palmeneiland is kan ik nog wel begrijpen. Maar de drie middelbare-schoolgaande kinderen scoren niet veel beter. Onlangs bleek dat ze dachten dat Nijmegen in Friesland lag. Ze weten niet hoe de hoofdstad van Finland heet, laat staan dat ze het op de kaart kunnen aanwijzen, en over Afrika hoeven we niet eens te beginnen.
Mijn kinderen hebben geen indrukwekkende kennis van geografie. Dat Anna denkt dat Texel een palmeneiland is kan ik nog wel begrijpen. Maar de drie middelbare-schoolgaande kinderen scoren niet veel beter. Onlangs bleek dat ze dachten dat Nijmegen in Friesland lag. Ze weten niet hoe de hoofdstad van Finland heet, laat staan dat ze het op de kaart kunnen aanwijzen, en over Afrika hoeven we niet eens te beginnen.
Ze vinden het opslaan van dergelijke kennis volstrekt nutteloos:
"Mama! We hebben toch internet! En TomTom!"
Ik moet dit probleem echter voorzichtig oplossen, ik ben al meer dan eens beschuldigd van het feit dat ik tere puberzieltjes vertrapte met mijn niets ontziende oudervoeten. In de krant stond een artikel over overlast bezorgende hangjongeren, die zelfs hun edele delen bij buren door de brievenbus stopten om aldus hun overtollige lichaamswater kwijt te raken. Nu doen mijn pubers dat gelukkig niet, althans niet in onze eigen brievenbus, dus tot zover geen klagen. Op de plek waar dat wel gebeurde, had de gemeente een oplossing, en wel een cursus voor de volwassenen teneinde beter de dialoog met de jongeren aan te kunnen gaan ("he jongen! haal die piemel eens uit mijn brievenbus!" is blijkbaar niet de juiste wijze van optreden).
De training kwam met een aantal conclusies:
- Doe eens iets verrassend
- Zorg ervoor dat je niet kijkt als jongeren iets oplossen, want dat leidt tot gezichtsverlies.
Met die informatie kon ik wel iets. De pubers houden van koken en kijken zelfs op hun moeder's website, zonder dat te vertellen natuurlijk. Een ideaal medium dus. En de verrassing is...een landkaart! Kunne ze oefenen onder het mom van koken zonder dat de ouders het zien. Ik ben al bij provincies, echter nog niet bij steden aangeland. Er moet tenslotte iets te wensen overblijven, vooral voor pubers met nog een heel leven voor zich.
Ook voor niet-pubers: probeer het eens uit, via de landkaart naar de lekkerste recepten van je favoriete plekje.
Ik moet dit probleem echter voorzichtig oplossen, ik ben al meer dan eens beschuldigd van het feit dat ik tere puberzieltjes vertrapte met mijn niets ontziende oudervoeten. In de krant stond een artikel over overlast bezorgende hangjongeren, die zelfs hun edele delen bij buren door de brievenbus stopten om aldus hun overtollige lichaamswater kwijt te raken. Nu doen mijn pubers dat gelukkig niet, althans niet in onze eigen brievenbus, dus tot zover geen klagen. Op de plek waar dat wel gebeurde, had de gemeente een oplossing, en wel een cursus voor de volwassenen teneinde beter de dialoog met de jongeren aan te kunnen gaan ("he jongen! haal die piemel eens uit mijn brievenbus!" is blijkbaar niet de juiste wijze van optreden).
De training kwam met een aantal conclusies:
- Doe eens iets verrassend
- Zorg ervoor dat je niet kijkt als jongeren iets oplossen, want dat leidt tot gezichtsverlies.
Met die informatie kon ik wel iets. De pubers houden van koken en kijken zelfs op hun moeder's website, zonder dat te vertellen natuurlijk. Een ideaal medium dus. En de verrassing is...een landkaart! Kunne ze oefenen onder het mom van koken zonder dat de ouders het zien. Ik ben al bij provincies, echter nog niet bij steden aangeland. Er moet tenslotte iets te wensen overblijven, vooral voor pubers met nog een heel leven voor zich.
Ook voor niet-pubers: probeer het eens uit, via de landkaart naar de lekkerste recepten van je favoriete plekje.
Reageer
dinsdag, september 29, 2009
EEKHOORNTJES
Het is weer herfst. Het bos ligt vol beukenootjes. Als kind verzamelde ik die en pelde ze thuis - waarna mijn vingers dusdanig ontstoken raakten, dat ik dagen lang in bekers met sodawater moest zitten, maar dat mocht de pret niet drukken. Dit jaar heb ik er ook een geproefd, en besloten dat het een hoop werk is voor een wel heel klein hapje. Heel anders is dat met walnoten. En aangezien ook onder mijn lezers momenteel walnotentaart op nummer een staat, ben ik blijkbaar niet de enige die er erg van houd. Probeer eens walnotencake, of caramel-notentaart, of hazelnotentaart. Net als de eekhoorntjes. Of ga naar de pagina met walnotenrecepten voor inspiratie!
Het is weer herfst. Het bos ligt vol beukenootjes. Als kind verzamelde ik die en pelde ze thuis - waarna mijn vingers dusdanig ontstoken raakten, dat ik dagen lang in bekers met sodawater moest zitten, maar dat mocht de pret niet drukken. Dit jaar heb ik er ook een geproefd, en besloten dat het een hoop werk is voor een wel heel klein hapje. Heel anders is dat met walnoten. En aangezien ook onder mijn lezers momenteel walnotentaart op nummer een staat, ben ik blijkbaar niet de enige die er erg van houd. Probeer eens walnotencake, of caramel-notentaart, of hazelnotentaart. Net als de eekhoorntjes. Of ga naar de pagina met walnotenrecepten voor inspiratie!
Labels: Recepten
Reageer
vrijdag, september 25, 2009
LEKKERE PRUIMPJES
De herfst is alweer begonnen, de ochtend nog mistig maar de middag gelukkig zonnig. Nog even en we doen het met enkel maar appeltjes uit Holland. Maar nu zijn er nog genoeg pruimen, en daarom vandaag pruimenrecepten. En een pruimenvlaai moet ik toch zeker hebben gebakken, om mijn status als aankomend Limburgse waar te maken!
De herfst is alweer begonnen, de ochtend nog mistig maar de middag gelukkig zonnig. Nog even en we doen het met enkel maar appeltjes uit Holland. Maar nu zijn er nog genoeg pruimen, en daarom vandaag pruimenrecepten. En een pruimenvlaai moet ik toch zeker hebben gebakken, om mijn status als aankomend Limburgse waar te maken!
Labels: Recepten
Reageer
donderdag, september 10, 2009
PALMEN OP TEXEL
Anna is opgewonden over het feit dat we een paar dagen op vakantie gaan naar Texel. Wij ondervragen haar om uit te vinden, of de verwachtingen enigszins overeen komen met de werkelijkheid, hetgeen duidelijk niet het geval blijkt te zijn.
"Anna, weet je wat Texel is?"
"Nee..."
"Het is een eiland."
"O..."
"Weet je dan wel wat een eiland is?"
Jawel, dat weet ze. Een eiland is een ding dat je te voet kunt oversteken en dat gesierd wordt door palmbomen aan de buitenrand. Hopend op een versnelde opwarming der aarde gaan we op weg. Helaas werk het weer niet mee. En palmbomen hebben we ook al niet gevonden.
Anna is opgewonden over het feit dat we een paar dagen op vakantie gaan naar Texel. Wij ondervragen haar om uit te vinden, of de verwachtingen enigszins overeen komen met de werkelijkheid, hetgeen duidelijk niet het geval blijkt te zijn.
"Anna, weet je wat Texel is?"
"Nee..."
"Het is een eiland."
"O..."
"Weet je dan wel wat een eiland is?"
Jawel, dat weet ze. Een eiland is een ding dat je te voet kunt oversteken en dat gesierd wordt door palmbomen aan de buitenrand. Hopend op een versnelde opwarming der aarde gaan we op weg. Helaas werk het weer niet mee. En palmbomen hebben we ook al niet gevonden.
Reageer
