<$BlogRSDUrl$>

zondag, mei 05, 2013

LEKKER KOUD
Terug in Nederland heb ik het voornamelijk koud. Van 40+ naar 10- is een behoorlijke overgang. Het helpt niet dat de man de verwarming heeft uitgezet en de open haard schoongemaakt. "Ja zeg, het is 15 graden!" zo meent hij; dan is er blijkbaar geen noodzaak om kunstmatig te verwarmen. Voor mij moet het minimaal dertig graden zijn, voordat ik me behaaglijk begin te voelen. Dit weekend liet het zonnetje zich weliswaar zien, maar de temperatuur kwam nog steeds niet boven de 18 graden. Het zwembadwater was 17 graden - maar toch moest het bad worden ingewijd; en dat hebben we gedaan. 's Avonds zaten we nog met blauwe lippen te rillen achter ons meloenijs, want als de zon schijnt, eten we ijs. Net zoals de pinguïns op de Zuidpool..


Reageer

woensdag, april 17, 2013

EEN GLAASJE BIBS
Werkend aan mijn klusje in Soedan moet ik vaak terugdenken aan de tijd dat ik in Egypte mijn al dan niet gewaardeerde adviezen uitdeelde. Een van de eerste keren dat ik er was, vroeg iemand mij: "Do you want a bibs?" Ik had geen enkel idee wat een bibs was (tenminste niet in Egypte) en gaf dat ook spontaan toe. De gulle gever trapte daar niet in: "A bibs, a bibs, of course you know what is a bibs!" Ik wist het echt niet, maar na enige malen op en neer gevraagd te hebben, gaf ik het op en besloot ja te zeggen op die spannende bibs. Als snel begreep ik wat het was. De Arabische taal kent geen P en men gebruikt dan vaak de B. Ook klinkers worden regelmatig weggelaten. Een bibs was gewoon een Pepsi. Drink smakelijk. Weer eens wat anders dan een Singapore Sling.
.

Reageer

donderdag, april 11, 2013

MIJN NON-VERJAARDAG
Vandaag ben ik niet jarig. Ik kan me tenminste niet voorstellen dat er iemand is die in dit oord jarig zou willen zijn. Dit oord, dat is Nyala, de hoofdstad van Zuid-Darfoer. In die staat wonen ruim 4 miljoen mensen, dus een snelle berekening leert, dat er toch al gauw 10.000 mensen om mij heen jarig moeten zijn. Zelfs in het vluchtelingenkamp zijn dat er zo'n kleine 150 onder de 55,000 inwoners. Wij moeten advies geven, hoe het er beter zou kunnen worden, of, in ontwikkelingsjargon, hoe men van noodhulp richting ontwikkelingshulp kan bewegen. Ideeën zijn er wel, maar hoe die uit te voeren als de huizen van de kampbewoners voortdurend worden platgebrand en je zonder gevaar voor eigen leven de weg niet op kunt? Velen hebben geen huis, land of baan en durven niet goed het kamp uit om opnieuw te beginnen. Het liefst blijven ze er: daar krijg je tenminste wat voedsel, en er zijn scholen, waterputten en dokters. Ze vragen wel om meer: wat meer graan, een stuk plastic om hun lekke dak tegen de regen te beschermen. Daarom is het maar goed dat ik een non-verjaardag heb zonder cadeautjes. Iedere verlanglijst, hoe bescheiden ook, zou schrijnend afsteken tegen die schamele wensen. Ik stel me tevreden met een simpele maaltijd zonder alcohol en droom van miljonairs' shortbread - dat begrijpen de kampbewoners vast en zeker ook.


Reageer

zaterdag, april 06, 2013

KLETSKOPPEN
Wetenschappelijke onderzoeken zijn rare dingen, vooral als het om voedsel gaat. Men ontdekt voortdurend nieuwe spannende zaken, liefst elkaar tegensprekend. Voor de voedselindustrie is dat fijn, dan kunnen ze weer iets nieuws bedenken dat onze gezondheid goeddoet. Tegen die tijd dat het einde van het melkkoestadium in zicht is, is er immers wel weer een nieuwe vinding.
Een van de recente leukere vindingen had te maken met koffie. Mensen die koffie dronken, zo bleek, hadden minder kans om Alzenheimer te krijgen. Dat klonk natuurlijk uiterst aantrekkelijk, vooral voor ons 50-plussers die toch al geregeld in arren moede achter de oren krabden omdat er weer eens iets kwijt was – vergis ik me nu, of gebeurt dat wel erg vaak, de laatste tijd?
Vele mensen begonnen hun koffieconsumptie op te schroeven, maar zij die eigenlijk niet van koffie hielden, gaven het al snel op. Dat laatste bleek tenminste te kloppen. Verder onderzoek liet zien dat het gen dat ervoor zorgde dat je van koffie houdt en het gen gerelateerd aan Alzenheimer heel dicht bij elkaar zitten – niets aan te doen dus. Houd je van koffie, dan blijft je geheugen lang goed. Houd je niet van koffie, dan was je toch al een loser. Allemaal kletskoppen! (Ook lekker bij de koffie).


Reageer

zondag, maart 31, 2013

HONDENDROLLENBANK

George Orwell zou zich achter de oren gekrabt hebben bij de dingen die wij vandaag de dag bedenken. In de Lingewaard is men druk doende een DNA-bank op te starten voor hondendrollen. Baasjes moeten wangslijm bij hun honden laten afnemen; wanneer geregistreerde honden dan een boodschapje achterlaten, kan de gemeente dader terstond identificeren. Omdat er privacy mee gemoeid is, kunnen de baasjes echter niet gedwongen worden. Als oplossing heeft de Lingewaard nu bedacht, dat de brave vrijwillige honden een gouden penning krijgen, zodat eenieder kan zien hoe gehoorzaam hun baasjes zijn. Dat is een grote investering voor een klein probleem. Het privacy probleem lijkt hiermee ook niet opgelost, maar ach, dat is slechts bijzaak. De gemeente weet toch al waar jouw huis woont.

Mijn eigen gemeente Meerssen is nog niet aan een dergelijke actie toegekomen; daar heeft men nog veel te veel te stellen met andere wandaden. Het is ook maar zeer de vraag of men daar welk DNA dan ook opgeslagen wil zien. Het DNA van de honden is namelijk een eerste stap. De volgende stap is het "vrijwillig" afnemen van wangslijm bij mensen. En zij die meewerken, krijgen een gouden penning, die ze dag en nacht moeten dragen. Dan weet iedereen waar jouw huis woont.
Hondendrollen zijn daarmee een besmet goedje geworden. Dan maar liever een bolus - en niet uit de Lingewaard graag.


Reageer

dinsdag, maart 26, 2013

EEN HONGERIGE PASEN
De man is een super-boodschapper, maar helaas zijn de kinderen super-eters. Tenzij er een briefje op iets eetbaars zit waarop ik met koeienletters "AFBLIJVEN!!!" heb gezet, is het geen lang leven beschoren, of het nu gaat over etensresten van de dag daarvoor of net aangeschafte chocolade. Zo ook de walnoten, die ik had aangeschaft om paaslekkers mee te gaan bakken; een vuilnisbak is er niets bij.
De eerste maakt het open: "Ik heb er maar eentje gehad hoor!"
De tweede eet het zakje half leeg: "Het was immers al open".
De derde eet alle noten op, op een na: "Het zakje was toch al bijna op." Dat wordt een paasbrood zonder walnoten; en als je niets zegt, mist niemand ze. De eerste neemt een klein plakje paasbrood...en voordat Pasen daadwerkelijk aanbreekt, is het brood vast al op.


Reageer

woensdag, maart 20, 2013

GELUKKIG NIET FALLIET
Italië blijkt gelukkig tenslotte toch niet failliet, althans niet op culinair gebied. Op religieuze en economische gebieden moeten we nog maar even afwachten wat het wordt. Het eten was echter weer prima, de koffie uit de kunst en spotgoedkoop. Het leuke is dat bedriegerij met eten niet acceptabel is - je moet toch iets hebben waar je op rekenen kunt. Als je in een restaurant iets bestelt, dat niet vers gemaakt is, maar uit de diepvries komt, wordt dat met een sterretje aangegeven, zelfs in de kleinste eettentjes. Het leuke is, dat dat nu juist in de onooglijkste straatgelegenheden niet voorkomt, terwijl in de dure grote toeristenhotels de pizza's bijna uitsluitend uit de diepvries komen en dan nog 20 euro kosten ook. Niet doen dus. In plaats daarvan een heerlijke warme Italiaanse bonensoep, om het laatste staartje winter te verdrijven. Met varkensvlees, en neem er ook maar een groot glas wijn bij.


Reageer

donderdag, maart 14, 2013

HET FALLIET VAN ITALIË
Het vliegtuig van Alitalia neemt mij via een tussenstop in Rome mee naar een moslimland, waar ik gedurende veel te lange tijd (en dij tijd is altijd veel te lang) van alcohol verstoken zal moeten zijn. Het lijkt mij dan ook een goed plan om de interne voorraad flink aan te vullen voor het zover is. De dames en heren bemanning blijven echter gedurende ruim drie kwartier op hun stoeltjes vastgegespt zitten. Het vliegtuig vliegt rustig en rechtlijnig, dus turbulentie kan het niet zijn. Al snel ontdek ik wat het wel is: de bezuiniging. Zolang zij daar zitten kunnen wij immers niets nuttigen.
Op mijn vraag naar een glas wijn, luidt het antwoord dat er geen alcohol geschonken wordt. Het eten bestaat uit en minuscuul zakje met een paar vieze harde zoutjes (ik had ook zoetjes kunnen kiezen). Dorstig, hongerig en knorrig vervolg ik mijn reis. Wellicht heeft het recente vertrek van de paus een rijkaard uit de Golfstaten op het idee gebracht het land in te lijven en mogen er daarom geen alcohol en broodjes ham meer worden geserveerd. Of zijn ze gewoon bijna failliet? Ik hoop dat het allemaal snel goed komt en dat ik op de terugweg een muffuletta sandwich aangereikt zal krijgen, belegd met een vette plak salami en weggespoeld met een groot glas wijn.


Reageer

vrijdag, maart 08, 2013

IK BEN GEEN VROUW
Mijn zeer gewaardeerde ex (al was het maar wegens zijn ex-zijn) maakte lang geleden al eens publiek dat ik geen vrouw ben. Mijn waardering voor hem is stijgend, want vandaag werd dat maar weer eens bevestigd. Posters riepen mij luidkeels toe: "Het is Internationale Vrouwendag vandaag!" Nu hoor ik van andere vrouwen, dat zij verrast worden met bloemen, knuffels en chocolade. Het enige waar ik mee verrast word, is totale ontkenning door het manvolk. Nu weet ik dus het zeker: ik ben geen vrouw. Rest mij nog uit te vinden wat ik dan wel ben: een misvormde man wellicht? Zou al dat kookgedoe slechts een vermomming zijn? Als de mannen mij niet willen verwennen, moet ik dat zelf maar doen. Een lekkere chocolade-praline taart als troostvoer werk ik als mislukte man in drie happen weg. Kom op mannen, doe dan tenminste iets leuks voor de echte vrouwen, die zijn er heus genoeg. En denk erom geen geweld gebruiken, want vroeger of later slaan we terug.


Reageer

woensdag, maart 06, 2013

JE BENT WAT JE EET
Deze post is voor mijn vriendin Louise. Louise is een fantastische veganist. Het blad Opzij vraagt zich moeten we nu wel of juist niet “veganiste” moeten zeggen, welnu, dat mogen jullie zelf bedenken. Ook kopt het blad deze maand: “Wie niet kan koken is sneu”. Ik vatte dit in eerste instantie op als een bevestiging van mijn vermeende culinaire hoogbegaafdheid, maar nee, de teneur van het artikel is nu juist dat iedere vrouw van de bovengemiddelde sociale klasse na haar veertigste “culisnob” wordt en achter dezelfde culinaire modes aanholt, wat ik toch weer niet erg complimenteus kan vinden. Gelukkig ben ik al bezig met koken en alles wat daarbij hoort sinds mijn twaalfde, en doe ik nauwelijks mee aan trends. Het artikel blijkt dan ook niet op mij van toepassing.
Veganisme lijkt echter nog steeds geen echte trend te worden, ondanks alle vreselijke berichten over dieren en hun behandeling die het levenslicht zien. Ikzelf ben ook nog niet om, en al ben ik geen grote vleeseter, een lekker visje of een stukje wild vind ik niet te versmaden; en een stuk kaas al helemaal niet. Toch denk ik er graag over na en praat er nog meer over, net zoals over alle kook-gerelateerde onderwerpen. Want zeg nou zelf, als je bent wat je eet, wie zou er graag een legbatterijkip zijn? In dat licht is de paardenvleesaffaire nog niet zo erg: ik ben dan liever een paard, tenslotte is dat een edel dier, met wat ruimte om zich heen en zonder de niet aflatende plicht om elke dag een ei te leggen.
Voor diegenen die (part-time) veganist willen worden, zijn er gelukkig mogelijkheden genoeg om heerlijk te eten. Champignons met groene uitjes bij voorbeeld; dan kun je vanavond nog een paddenstoel worden. Dat is lekker rustig, als je maar oppast dat de pluk-arbeidsomstandigheden goed zijn; en dat er geen kabouter op je gaat zitten.
 

Reageer